SSS SSS  Forumda Ara   Uye Ol Uye Ol  Giris Giris


Nasıl Hatırlanacaksınız?

 Cevap Yaz Cevap Yaz
Yazar
  Baslik Ara Baslik Ara  Topic Options Topic Options
luna Drop Down Menu
Kidemli Uye
Kidemli Uye
Avatar

Kayit tarihi: 28-Eylül-2011
Konum: İstanbul
Durum: Cevrimdisi
Mesajlar: 4412
Gonderi Secenekleri Gonderi Secenekleri   Tesekkurler (0) Tesekkurler(0)   Alinti luna Alinti  Cevap YazCevap Gonderiye link ver Baslik: Nasıl Hatırlanacaksınız?
    Gonderildi: 24-Subat-2012 Saat 06:14
Hatırlanma Şekliniz

"Sen de dedem gibi ölecek misin, anneanne?" sözleri hasta odasında
yoğun sessizlik yaşanmasına neden olmuştu. Geçirdiği ameliyatlardan
sonra pek toparlayamamış yaşlı bayan hastamızı ilkokula yeni başlamış
torunu ve kızı ziyarete gelmişti.

Küçük çocukları hasta ziyaretine kabul etmememiz başlangıçta sorun
yaratmış, kısa süreli ziyaret için izin koparmışlardı.
Hasta odasında ana kız konuşup dertleşirken torun araya girip sormuştu o
can sıkıcı soruyu. Kafamı eğip elimdeki dosya ile ilgileniyormuş gibi
yaptım. Hastamız torununu yatağın kenarına oturttu. Ellerini tutarak

"Şimdi değil, iyileşip eve döneceğim, merak etme. Hemen ölmeyeceğim.

Ama erveya geç hepimiz öleceğiz" dedi. Torun yanıttan pek tatmin olmuş
gibi değildi.
- Ama bu haksızlık, anneanne. Ölünce onlar ı bir daha göremiyoruz.

Dedemi çok özledim ben.
-Merak etme, insanlar ölünce görünmez olurlar ama hepten yok
olmazlar.
Torun bir süre anneannesinin boynundaki kolye ile oynayarak düşündü.
Sonra "Peki insanlar ne oluyor, ölünce" diye sordu.

Anneanne önce bana sonra kızına baktı. Torununun saçını okşayarak;
-Bir şekilde aramızda oluyorlar, ölenler. Kimi bir renk, kimi
tat veya
koku kimi de dokunuş olup geri geliyorlar. Mesela rahmetli annemin yaptığı
puf böreğini hiç unutmadım. Nerede o kokuyu veya tadı bulsam annemin
orada yanımda olduğunu bilirim. Dedeni ise saçlarımdaki dokunuş ile
hatırlarım. Nerede bir rüzgar saçlarımı okşasa dedenin yanımda olduğunu
düşünür, sevinirim.

-Peki sen ölünce ne olup geleceksin, anneanne?

-Onu sen bileceksin. Beni nasıl hatırlamak istersen o şekilde
geleceğim yanına.

Ziyaret kısa sürmüştü. Onlar odadan çıktıktan sonra hastamız torununu
çok özlemiş olduğunu belirterek ziyarete engel olmadığımız için
teşekkür etti.
-Bu küçük torunumu büyüğünden daha çok seviyorum, doktor bey.
-Torunlarınız arasında ayırım yapmamanız gerekmez mi?
-Haklısınız ama böyle olmasında biraz kızımın da kabahati var. İlk
çocuğunu çabuk büyütmeye çabaladı. Kendince başardı da. Ama hepimizden
uzak soğuk, ağır biri oldu çıktı, büyük torunum. Şimdi hepimiz
yakınıyoruz ama iş işten geçti.

-Neden böyle oldu?
-Ne yazık ki, kızım da diğerleri gibi zamane annelerinden oldu.

Çocuğunu en iyi şartlarda, en iyi okullarda en iyi eğitim ile
yetiştireceğim diye tutturdu. Çocuğun almadığı ders kalmadı neredeyse.
Bale, piyano, tenis, yüzme dersleri yetmedi kolejlerde okuttu. Onunla
birlikte ders çalışıp
sınavlara birlikte girdi sanki. Şimdi adı sanı duyulmuş kolejlerden
birinde okuyor.
Ama hepimizden uzaklaştı. Derslerinden başka oyun bilmeyen soğuk ağır
biri oldu.
Bir süre sustu, soluklandı. Elimi tutup yatağında doğruldu.
Yastıklarını düzelttim.

-Zamane anneleri böyle oluyor, işte. Çocuk yetiştirmeyi
yemek yapmak sanıyorlar. Parayı bastırıp en donanımlı mutfakta en iyi
malzemeleri kullanırsa yemeğin mükemmel olacağını hayal ediyor, ortaya
çıkan yemeğe bakıp neden lezzetli
olmadığını soruyor, kabahati mutfakta veya malzemede arıyorlar.
Kendilerine hiç kabahat bulmuyorlar. Halbuki elinin emeği, sabrı, özeni
olmadıkça lezzeti yakalayamazsın.
Hele bir sarma sarsınlar da göreyim ben onları. Bu kez de "o kadar emek
verdim, kimseye yedirtmem"
diye tutturur bunlar. Sanki analarından böyle gördüler. Hayat
kolaylaşıp hızlandıkça her şeyin
aynı kolaylıkla yapılacağını sanıyor bu zamane anneleri.
Çocuklarını da çabuk büyütmeye uğraşıyorlar. Onları hızlı
yaşlandırdıklarının farkında bile değiller.

-Yani?

-Çocuk bu, yetiştiği ortamdaki insanlara anne babasına benzeyecek elbet.
Çocuk onlara benzemeye başladıkça anneler kendi beğenmediği yönlerini
çocuklarında görüp kızıyor, nerede hata yaptıklarını bulmaya çabalıyorlar.
İkinci çocukta ise o ilk heves kalmıyor da öyle kurtarıyor onlar kendilerini.
Boğazı kurumuştu. Bir yudum su içip eskiden ailelerin ilk
çocuklarının ağabey ve abla ağırlığı ile yetiştirildiğini ilk
çocukların aileyi iyi yansıtma görevi
olduğu için daha değerli olduğunu ama artık devrin değiştiğini
ailelerin kendilerini değil de
hayallerini çocuklarına yüklediğini ilk çocuktan sonra gelenlerin ise
daha özgür olgunla şıp aileye
daha çok benzediğini anlattı.
Birkaç gün sonra hastamızın baş ucunda suluboya bir resim vardı.
Mavi gökyüzünde sapsarı güneş ve bir de uçurtma uçuran kız çocuğu
vardı, resimde.
Hastamız resim ile ilgilendiğimi görünce okumakta olduğu gazetesinden
kafasını
kaldırıp;
-Torunum benim için yapmış bu resmi, doktor bey.
Resimdeki kız kendisiymiş. Karar vermiş, ben ölünce resimdeki
gökyüzünün mavisi
olacakmışım, onun için. Gökyüzüne her baktığında benim yanında olduğumu
bilecekmiş,
böylelikle. Bu sımsıcak güneş ise dedesiymiş.
Gözleri dolmuştu. Birkaç damla yaş süzüldü gözlerinden. "Torunumun
gözünde gökyüzünün mavisi olacakmışım, dedesi de hepimizi ısıtan güneş.

Daha ne olsun?" dedi. Öğle arasında bahçeye çıktım.

Yağan yağmurun ardından masmavi gökyüzünde açan güneş, sıcaklığını
iyice hissettiriyor,
ağaçlar sonbahara hazırlanıyordu.

Ya siz !!!!
Nasıl hatırlanmak istiyorsunuz !!! ???
Hatırlanma şeklinizi, karşınızdakiler değil, sizin yaşamda bıraktığınız
izler belirleyecek...
Basa don
miray Drop Down Menu
Kidemli Uye
Kidemli Uye
Avatar

Kayit tarihi: 05-Nisan-2008
Konum: Adana
Durum: Cevrimdisi
Mesajlar: 5623
Gonderi Secenekleri Gonderi Secenekleri   Tesekkurler (0) Tesekkurler(0)   Alinti miray Alinti  Cevap YazCevap Gonderiye link ver Gonderildi: 24-Subat-2012 Saat 15:29
GÜZEL BİR YAZI, TEŞEKKÜRLER..
 
BEN DE ARKAMDAN FATİHA OKUYABİLECEK TORUNLARIM OLSUN İSTERİM..
yüreğim.. yaralı kuşum... topla ve aç kanatlarını....
Basa don
Leylak Drop Down Menu
Kidemli Uye
Kidemli Uye
Avatar

Kayit tarihi: 11-Ekim-2010
Konum: Ankara
Durum: Cevrimdisi
Mesajlar: 3277
Gonderi Secenekleri Gonderi Secenekleri   Tesekkurler (0) Tesekkurler(0)   Alinti Leylak Alinti  Cevap YazCevap Gonderiye link ver Gonderildi: 24-Subat-2012 Saat 16:04
paylaşım için teşekkürler lunacım
Basa don
matteacher Drop Down Menu
Moderatör
Moderatör
Avatar

Kayit tarihi: 03-Ocak-2008
Konum: İzmir
Durum: Cevrimdisi
Mesajlar: 14378
Gonderi Secenekleri Gonderi Secenekleri   Tesekkurler (0) Tesekkurler(0)   Alinti matteacher Alinti  Cevap YazCevap Gonderiye link ver Gonderildi: 25-Subat-2012 Saat 13:37
çok güzel bir paylaşımdı
KÜÇÜK KELEBEĞİM 5 yaşında ELİF İLAYDA 10.02.2010 (9:00)
Basa don
tita Drop Down Menu
Kidemli Uye
Kidemli Uye
Avatar

Kayit tarihi: 27-Mayis-2009
Durum: Cevrimdisi
Mesajlar: 13433
Gonderi Secenekleri Gonderi Secenekleri   Tesekkurler (0) Tesekkurler(0)   Alinti tita Alinti  Cevap YazCevap Gonderiye link ver Gonderildi: 27-Haziran-2014 Saat 08:55
çok etkilendim ve çok beğendim... biz ölünce acaba nasıl hatırlanacaz... :( 
BONCUĞUMMM YARAMAZ OĞLUŞUMMM ÇOK ŞÜKÜR RABBİME KAVUŞTUM KUZUMA... (23.10.2010 -- 13:17 )
Basa don
Ekim Drop Down Menu
Moderatör
Moderatör
Avatar

Kayit tarihi: 10-Nisan-2008
Konum: Muğla
Durum: Cevrimdisi
Mesajlar: 20783
Gonderi Secenekleri Gonderi Secenekleri   Tesekkurler (0) Tesekkurler(0)   Alinti Ekim Alinti  Cevap YazCevap Gonderiye link ver Gonderildi: 27-Haziran-2014 Saat 11:59
cok güzelmis....
CANKUSUM kucagimda!!!
En güzel gün 15Ekim 2009, Saat 7:14

El Bebek Gül Bebek Gel Bebek Gel
Basa don
papat Drop Down Menu
Kidemli Uye
Kidemli Uye
Avatar

Kayit tarihi: 16-Mart-2009
Konum: Bursa
Durum: Cevrimdisi
Mesajlar: 5409
Gonderi Secenekleri Gonderi Secenekleri   Tesekkurler (0) Tesekkurler(0)   Alinti papat Alinti  Cevap YazCevap Gonderiye link ver Gonderildi: 14-Nisan-2016 Saat 08:06
bu paylaşımı görmemişim, tarihe baktım da duru'yu heyecanla beklediğim o son haftalara denk gelmiş :) şimdi gözlerimde yaşlarla okudum son çınarım babanem de gitti.. pamuğum benim annemle babama mecburi hizmet görevindeyken orta okula başladığım yıl 1 yıl dedem ve ananemle yaşamıştım 11 yaşındaydım koynunda yatırdı şimdi hep o yıldan kareler var aklımda sarılıp uyurken duyduğum kokusuyla hatırlıyorum.. genelde aksi huysuz dedemi ise bana bakarken yumuşayan içi gülen gözleriyle hatırlıyorum babanemi, severken koklayışıyla hatırlıyorum hiç gözlerimden öpmezdi gözden öpmek ayrılık getirir derdi.. dedemi de sabah erkenden seviyorum diye bahçeden en örselenmemişlerini topladığı yaz armutlarıyla hatırlıyorum.. şimdi nerde görsem o armutları gözlerim dolar.. nurlar içinde uyusunlar inşallah hepsini çok özledim.. 
Basa don
 Cevap Yaz Cevap Yaz
  Konuyu Paylas   

Foruma Atla Forum Izinleri Drop Down Menu

Forum Software by Web Wiz Forums® version 10.17
Copyright ©2001-2013 Web Wiz Ltd.



GebelikveAnnelik.net uyelerimizin yapmis olduklari paylasimda ucuncu kisilerin telif hakki sahibi bulundugu her turlu paylasim (yazi, resim vb) materyallerinin kullanilmasi durumunda dogacak hukuki ve cezai sorumluluk paylasimi yapan uyeye ait olacaktir. Sozkonusu haksiz kullanim nedeniyle GebelikveAnnelik.net'in hicbir hukuki sorumlulugu bulunmamakta olup haksiz kullanim nedeniyle GebelikveAnnelik.net'in ucuncu kisilere odemek zorunda kalabilecegi her turlu tazminat ve idari/adli para cezalari GebelikveAnnelik.net kullanicilarina rucu edilecektir. Forumumuza uyelerimiz tarafindan eklenen tum paylasimin ticari kaydi gudulen, telif hakki ihlaline neden olabilecek materyaller olup olmadiklari en ust duzeyde incelenmektedir. Ancak her yazinin veya resim dosyasinin orijinal kaynagi tespit edilemediginden, bu iceriklerle ilgili gerekli duzenlemeleri bize ulasmaniz durumunda derhal gerceklestirebiliriz.

Gizlilik Sözleşmesi - Facebook - Twitter - Instagram - Pinterest - Google +